Keçi · Yerli, dayanıklı
Bu ırkın üstünlüğü rakamda değil, düşük girdiyle ve zor arazide ayakta kalmasındadır. Kültür ırklarıyla verim üzerinden kıyaslamak eksik bir karşılaştırmadır.
100 anadan 120–160 oğlak bildirilir.
Kıl Keçisi bir keçi ırkıdır ve yerli, dayanıklı yönünde değerlendirilir. Türkiye’nin en yaygın keçisi. Makilik ve engebeli arazide başka hiçbir hayvanın değerlendiremediği bitki örtüsünü ete ve süte çevirir; en düşük girdiyle ayakta kalan küçükbaştır. Otlatma yeri ORMAN ise izin konusu ayrıca sorulmalıdır. Aralıklar yaklaşıktır.
Kıl Keçisi için 100 anadan 120–160 oğlak bildirilir. Keçide sürünün büyüme hızını belirleyen ilk sayı budur; süt ve karkas ondan sonra gelir.
Kıl Keçisi için bildirilen laktasyon verimi 80–150 kg aralığındadır. Aralık yaklaşıktır ve bakım düzenine göre değişir.
Kıl Keçisi için çalışma bandı yaklaşık 0–2200 metredir ve şu arazilerde iş görür: Maki, çalılık, taşlık, Orman içi ya da kenarı, Otlak / mera, Ağılda besleme (otlatma yok). Makilik, taşlık ve dik arazide başka hayvanın değerlendiremediği örtüyü değerlendirir. Otlatma yeri ORMAN ise izin konusu ayrıca sorulmalıdır. Küçükbaşta arazi uyumu rakımdan daha belirleyicidir; uygun olmayan arazi bakımla telafi edilemez.
Kıl Keçisi için bu soru çoğu zaman yanlış ölçüden doğar. Bu ırkın üstünlüğü rakamda değil, düşük girdiyle ve zor arazide ayakta kalmasındadır. Kültür ırklarıyla verim üzerinden kıyaslamak eksik bir karşılaştırmadır.
Kıl Keçisi alırken hayvanı MUTLAKA yerinde gör ve yürüt: ağılda duran bir hayvanın topallığı fark edilmez. Sahiplik ve küpe belgesini iste; belgesiz hayvan alma. Irk rakamları bilgi amaçlıdır, tek başına alım gerekçesi değildir — aynı ırkın iki hayvanı bakım farkıyla çok farklı sonuç verir.